Өнөөдөр яагаад ч юм нэг л урамгүйхэн өнгөрлөө. Яагаад гэдэг асуултыг тавьж хариуг нь өөрөөсөө хайгаад олсонгүй. Хэн нэгэнд гомдсон зүйл надад лав байхгүй. Тэгсэн хирнээ л... Бурмаар тэтгэхээр урмаар тэтгэ гэсэн үг байдаг даа. Ямартаа ч халуун дулаан үгийг хэзээ чбитгий харамлаарай нэгнээсээ. Ингээд  ЯРУУ НАЙРАГЧ. ТООМОЙН ОЧИРХҮҮГИЙН  УРАМ ХАЙРЛА  ШҮЛГИЙГ бичлээ..

Хүмүүс ээ, Надад урам хайрла !
Хүсэл зориг бадраах халуун дулаан үг хайрла
Анх хөлд орж байгаа алдрай жаахан хүүд
Алхаарай, алхаарай гэж дэм хайрла
Эрдэнийн үсэг хэлхэж суугаа сургуулийн жаахан охинд
Эрдэмтэй хүн болно оо, хич...

Сайн явах санааных, сайхан төрөх заяаных гэдэг. Миний бодлоор бол сайн явах санааных гэдэг яахын аргагүй үнэн юм шиг. Амьдралд өөрийн гэсэн байр сууриа олж, нийгэмд өөрийн гэсэн оргилыг буй болгохын төлөө зүтгэх, хань ижлээ зөв сонгох, үр хүүхдээ өсгөж хүмүүжүүлэх гээд энэ бүхэн нь  хувь хүний өөрийн зохион байгуулалт, ухамсраас шууд хамаарах боловч амьдралыг бүгдийг нь эхнээс дуустал нь төлөвлөх бэрх. Тийм ч учраас санаснаар болдоггүй хорвоо гэж ярьдаг байх. Гэхдээ өөрөө амьдралд илүү их хариуцлагатай хандсанаар санаснаараа хорвоог эргүүлж чадах боломж байгааг ч үгүйсгэж болохгүй. Яагаад ингэ...

Хөл хөөр үл тасрах оюутны хотхонд би амьдардаг. Энд аль хэзээнээс амьдарч, хэзээд эндээс нүүхгүй юм шиг сонин мэдрэмж үе үехэн төрдөг. Хавар болохоор энд урьд урьдынхаас илүү сайхан байдаг ч заримдаа бүр залхаж үхмээр... Хос хосоороо алхах залуус, цонхны доороос нэгнээ дуудах хөвгүүд, жижигхэн талбай дээрээ хөлсөө дуслуулан сагс тоглох тэднийг харахаар эргээд оюутан болохыг эрхгүй хүсэх юм. Түрүүн яагаад залхаж үхмээр гэж бичсэн гээч? Ерөнхийдөө үдэш болохоор энд сайнаасаа саар нь илүү харагдаад байдаг юм. Хоёр хөл дээрээ тогтож ядах 20 ч хүрээгүй банди нар, хажуугийн байшингийн булан руу хээв...

Их Монгол улсын 800 жилийн баярын дуулиан одоо сураг тасарч байх шиг. 800 жилийн ойд зориулж бүтээлээ гээд хэлчихээр дорвитой юм нэг ч үлдсэнгүй. Харамсалтай. Томоос том хүрэл хөшөө хүндэтгэлийн өргөө. их хурлын "ухаантай" толгойнууд хүртэл 17 тэр бумаар боссон тэр өргөөнөөсөө ичиж байгаагаа хэлээд авсан. Тэртээ тэргүй дотроосоо өтсөн төрийн том толгойтнуудаас юм хүлээгээд нэмэргүй гэдгийг ард түмэн хэнээр ч хэлүүлэлтгүй мэдэж байгаа. Тэгээд нөгөө урлаг соёлынхоо хэдтэй нийлж байгаад ганц сайхан Чингис хааныхаа тухай кино хийгээд орхиё гэсэн яалаа. Одоо болтол сураг ажиг алга. Хандив цуглуулаа...

Миний блогийг хэн нэгэн зочин их л анхааралтай уншиж. Тэрхүү уншигч маань суут ухаантан бололтой. МИний үзэл бодол хүсэл мөрөөдөл тэр хүнд огтхон ч хамаагүй атал элдэв үгээр л намайг доромжилж эцэст нь элгээ хөштөл инээсэн юм шиг байна. Хоосон мөрөөдөгч, чалчаа, авгай гээд л бичиж өгч дээ хөөрхий. Гэхдээ би доллар биш шүү дээ. Намайг хараад хэн ч инээх албагүй, би бүгдэд таалагдах ч албагүй. Миний бичсэн зүйл зөвхөн миний л бодол санаа. Дотроо хадгалж явдаг чин сэтгэлийн минь үг. Хүн бүгд над шиг байх албагүй. Нэг хүний үгнээс болж би өөрийгөө өөрчлөх ч ёсгүй.  Үзэл бодлыг минь даган дуурайх, ...

Энэ дэлхий дээр онцгой зүйл олон байдаг ч би энгийн бүхэнд дуртай.  Том дэлгүүр, брэндийн хувцас, үнэтэй хоол энэ бүхэнд шунан дурлах намайг татах юу ч үгүй. Гадаа гудамжаар алхах олон мянган хүмүүсийн нэгэн адил байхыг хүснэ. Бусдаас онцгойрч содон байх хүсэл хэн нэгэнд байдаг л байх. Хоёр идэхгүй, хоосон хонохгүй байх л бүхнээс эрхэм. Аз жаргалыг зүрхнээсээ эрж хайж, түүнийгээ олж, ганцхан өрөө ч гэсэн өөрийн гэртээ ширээ тойрон найзуудтайгаа бужигнах хамгийн сайхан. Үнэтэй ресторанд чамин зоог барьлаа гээд миний нөхөрлөлийн үнэ цэнэ нэмэгдэнэ гэж үү? Үгүй л байх. Дуртай хөгжмөө сонсож, тухт...

Аавынхаа дэргэд би тайвшрал, тайтгарыг олж алаг хорвоод хүн болж төрсндөө баярлаж бахдаж байх шиг. Хүний төрсөн эцэг эх гэдэг өрнөөс өмөрч унасан үр хүүхдийнхээ төлөө гал, усруу орохоос ыуцахгүй өгөөмөр ертөнц. Гэхдээ бид чинь тэр болгон аавыгаа гээд байдаггүй. Аав минь биднийг далдхан хайрладаг шиг бид ч аавыгаа зүрхэндээ хайрладаг юм шиг. Унахдаа хүртэл "ээжээ" гэж, уулга алдана, уйлахдаа ээжжээрээ нулимсаа арчуулна, холоос ээжийгээ санаж байна гэж хүнд ярина. Гэвч аав гэдэг орон зай дандаа зүрхний гүнд уул шиг дүнхийгээд нөмөртөө биднийг хорогодуулах гэж даллан даллан байдаг.  Аавынхаа дэрг...

Харанхуйн дундаас ганцхан лаа асаад намайг чиглэн ирж яваа мэтээр зүүдэнд минь ирж буй тэр зөн совин юу юм бол. Өөрийгөө дэндүү нийгмээс тусгаарлагдаж байгаа юм болов уу? Тэгээд л зүүдэндээ хүртэл ганцхан ширхэг зүйлийг хардаг болоод байгаа юм биш гэж хүртэл өөрийгөө хардлаа. Үгүй байхаа. Хэдийгээр би түр хугацаагаар гэртээ хүүгээ харж байгаа ч гэсэн телевиз, радио, интернэт гээд аль болох л уйдах, ганцаардлах завгүй байхыг хичээж байна. Гэвч хүн гэдэг нийгмийн бас сэтгэлийн амьтан юм болохоор нүүр нүүрээ харж суугаад юу ч хамаагүй дэвэн дэлхийн хамаг бүхнийг уудлан ярьж түүнээсээ таашаал авч ...

Чинийхээ дэргэд сэрэх дуртай

Чимээ анирдан зогсох дуртай

Чихэн дээрээ үнсүүлэх дуртай

Чимэг зүүлтгүй өмнө чинь би зогсох дуртай

Надад хайртайг чинь мэдрэх дуртай

Нам гүмхэн зогсох дуртай

Найз минь гэж дуудуулах дуртай

Насаараа хамтдаа гэж итгэх дуртай

Санасан гэж чамдаа бас хэлэх дуртай

Санаашраад чамайгаа хүлээх дуртай

Сэм сэмхэн санаа алдах дуртай

Сайхан чамдаа үнсүүлэх дуртай

Итгэлийг минь даадагт чинь хайртай

Инээмсэглэсэн царайд чинь хайртай

Хорвоод ганцхан минийх гэдэгт чинь хайртай

Хонгор минь би чамд хайртай

...

Манай байраар нэг жоом гүйлдээд нэг хэсэг аймаар байсан, устгал хийлгээд одоо овоо гайгүй болсон. Харин монгол төрд маань л шимэгч хорхой пиг дүүрээд устгал хэрэг болоод байх шиг. Тос дотроосоо өтвөл.. Дээдэс нь суудлаа олохгүй бол... гэсэн мэргэн үг олон байдаг ч гэсэн саарал ордонд суугаа "төрийн жоомнууд" тэр үгийг ямар утгатай юу гэснийг ч бодох сөгөөгүй өөрийнхөө халаасруу хэнтэй нийлж, хүний нүднээс далдуурхан хэдэн төгрөг халааслах вэ? л гэж өдрийн бодол, шөнийн зүүд болж байдаг байхаа даа. Бодохоос бүр дургүй хүрчихлээ. Тэглээ гээд яах ч юм, Саарал ордонд устгал хийх эрх надад алга. Ху...